یکـ دلتنگی ساده...

گفتند عینک سیاهت را بردار دنیا پر از زیباییست... عینکم را برداشتم... وحشت کردم از هیاهوی رنگ ها.. آدمها هزار رنگ میشوند.. عینکم را بدهید میخواهم به دنیای یک رنگم پناه ببرم......

آدمهايى هستند در زندگيتان؛ نمي گويم خوبند يا بد.. چگالى وجودشان بالاست... افکار، حرف زدن، رفتار، محبت داشتنشان و هر جزئى از وجودشان امضادار است... يادت نمي رود "هستن هايشان را.." بس که حضورشان پر رنگ است. ردپا حک مي کنند،اينها روى دل و جانت... بس که بلدند "باشند"... اين آدمها را، بايد قدر بدانى... وگرنه دنيا پر است از آن ديگرهاى بى امضايى که شيب منحنى حضورشان، هميشه ثابت است. . . ...

آدم ها درست وقتی که میفهمند دوستشان داری,مغرور میشوند... وحشی میشوند و لگد میزنند!! دوستت دارم هایت را قایم کن رفیق این جمله چنان ارزانت میکند که به خواب هم نمی بینی!...